Rezak

Rezak, Lahor, Pakistan

U beogradskom parku kod autobuske stanice. Putujem sa dva prijatelja iz Pakistana, Bilalom i Imranom, sreli smo se usput. Ja sam na putu već dve godine, a oni šest meseci. Pokušavamo da dođem do Italije. Tamo i mene i njih čekaju braća.

Planiram da se prijavim za azil, a ako dobijem potrebna dokumenta, odmah ću da odem kući. Nisam dugo video moje, silno sam ih poželeo.

Došao sam preko Turske, kopnom u Grčku gde sam bio osam meseci, i sada smo uspeli da pređemo Makedoniju za nekoliko dana i tako dođemo u Srbiju. U Grčkoj i Turskoj smo imali pomoć, ljudi su nam donosili hranu dva do tri puta dnevno, ali ovde, u Srbiji nema ništa. Niko nam ne pomaže.

Pakistan je dobra zemlja, ali ja želim da vidim Italiju, Francusku, želim da vidim Evropu, da saznam šta znači taj evropski život. Do sada mi ide malo teže da shvatim. Imam stalno probleme na putu. Uzeli su mi telefon i sve što sam imao u njemu.

Ovo je, zapravo, sada moja prva fotografija na ovom putu.

(Rezak je trenutno u BiH)

 

Rezak, Lahore, Pakistan

In the Belgrade park at the bus station. Traveling with two friends from Pakistan, Bilal and Imran, we met by the way. I’ve been on the road for two years, and them six months. We are trying to reach Italy. My brothers are waiting for me there, as well as theirs.

I plan to apply for asylum, and if I get the necessary document, I’ll go home right away. I haven’t seen my folks for a long time, I miss them immensely.

I came across Turkey, then reached Greece where I stayed eight months, and now we have managed to cross to Macedonia, and in few days we managed to come to Serbia. We had help in Greece and Turkey, people brought us food twice or three times a day, but here, there is nothing in Serbia. Nobody helps us.

Pakistan is a good country, but I want to see Italy, France, want to see Europe, to find out what this European life means. So far, it makes me a little harder to understand. I have constant problems on the road. They took my phone and all I had in it.

This is actually my first photo on this road.

(Rezak is currently in Bosnia and Herzegovina)

رضاك، لاهور، پاکستان

در پارک بلگراد در نزدیکی ایستگاه اتوبوس. من با دو دوستم از پاکستان، بلال و امران مسافرت می کنم و در راه یکدیگر را ملاقات کردیم. من دوسال است که در سفر هستم و انها شش ماه. ما در حال تلاش برای رسیدن به ایتالیا هستیم. در انجا برادران من و انها منتظرمان هستند.

من قصد دارم برای پناهندگی درخواست کنم و اگر اسناد لازم را دریافت کنم بلافاصله به خانه می روم. من مدت هاست انها را ندیده ام، من بسیار مشتاق دیدار انها هستم.

من از طریق ترکیه  به سرزمین یونان که در آن هشت ماه بودم، آمدم و اکنون ما توانستیم طی چند روز از مقدونیه عبور کنیم و از این طریق ما به صربستان امدیم. ما در یونان و ترکیه کمک دریافت می کردیم، مردم برای ما دو یا سه بار در روز غذا می آوردند، اما در اینجا در صربستان چیزی وجود ندارد. هیچ کس به ما کمک نمی کند.

پاکستان یک کشور خوبی است، اما من می خواهم ایتالیا و فرانسه را ببینم، من می خواهم اروپا را ببینم تا ببینم این زندگی اروپایی چگونه است. تا حالا کمی برایمان مشکل است تا متوجه شویم.  من به طورمداوم در راه مشکلات داشتم. آنها تلفن من و همه چیزهایی که در آن داشتم را گرفتند.

 این در واقع اولین عکس من در این جاده است.

(رضاک در حال حاضر در بوسنی و هرزگوین است)