Kian

Kian (28), Iran

Oženio sam se pre sedam godina, ali nismo imali dece prvih pet godina. Žena me često pitala šta mislim o tome da imamo decu, da li bih voleo dečaka ili devojčicu…. Uglavnom sam, moram da priznam, bio protiv i bilo mi je svejedno da li je dečak ili devojčica jer nisam hteo decu tada. Onda je jednog dana sestra od moje supruge ušetala u našu kuću i u lice mi gurnula papir i rekla: „Ovo je dokaz da je tvoja žena trudna“.

U to vreme svi su mi govorili: „Lice ti je drugačije. Šta se događa? Ne znamo da li si tužan ili srećan“. Nisam bio siguran da je to ispravno, i nisam imao nikakvu emociju u početku, ali s vremenom sve je počelo da se menja, a kad je stomak porastao počeo sam i da razgovaram sa sinom. Žena je bila srećna i u čudu jer sam se drastično promenio.

Danas sam srećan jer sam otac i svakim danom moje emocije su veće. Moj sin je više vezan za mene (smeh).

Na ovoj fotografiji on ima godinu dana i već je izbeglica u stranoj zemlji. Ovo je njegova prva fotografija u Srbiji. Bili smo u Metrou, u Beogradu i hteo je jednu igračku koju nismo mogli da mu kupimo. Kad je pogledam, osetim nemoć i tugu koju sam osećao tada kad mi je tražio tu igračku.

(Kian je trenutno u Srbiji)

Kian (28), Iran

I got married seven years ago, but we didn’t have children for the first five years. My wife often asked me what I thought about having children, if I would rather have a boy or a girl… I have to admit that I was mostly against having children so I didn’t care if it was a boy or a girl, because I didn’t want kids in those days. Then one day my wife’s sister walked in and pushed a piece of paper in my face and said: “This is proof that your wife is pregnant.”

At the time everyone kept telling me: “Your face is different. What’s going on? We don’t know if you are happy or sad.” I wasn’t sure if that’s right, and I didn’t feel anything in the beginning, but that changed with time, when her stomach grew I began talking to my son. My wife was happy and surprised because of how drastically I changed.

Today I am happy because I am a father, and my feelings are stronger every day. My son is more attached to me. (Laughs)

In this photo he is one year old, and already a refugee in a foreign country. This is his first photo in Serbia. We were in Metro, in Belgrade and he wanted to buy a toy that we couldn’t afford. When I look at it I feel the same powerlessness and sadness that I felt when he asked me for that toy.

(Kian is currently in Serbia)

کیان (28 ساله)، ایران

من هفت سال پیش ازدواج کردم، اما  برای پنج سال اول بچه نداشتیم.

همسر من اغلب از من می پرسید که در مورد داشتن فرزندان چی فکر می کنم ، آیا من پسر یا دختر دوست دارم. اساسا، باید اعتراف کنم، من مخالف آن بودم واینکه مهم نبود که  پسر یا دختر باشد ، زیرا من هیچ بچه ای بعد از ان نمی خواستم. یک روز همسر خواهرم به خانه ما امد و کاغذ را درجلوی صورتم گرفت و گفت:

“این ثابت می کند که همسر شما باردار است”

در آن زمان همه به من می گفتند: “چهره شما متفاوت است. چه اتفاقی افتاده است؟ ما نمی دانیم که غمگین یا خوشحال هستید. مطمئن نبودم که حقیقت داشت و من در ابتدا هیچ احساسی نداشتم اما در طول زمان، همه چیز شروع به تغییر کرد و هنگامی که شکم بزرگ شد، شروع به صحبت با پسرم کردم.  خانمم خوشحال بود و این معجزه بود زیرا من به شدت تغییر کرده بودم. امروز من خوشحال هستم زیرا پدر هستم و هر روز احساساتم بیشتر می شود. پسرم بیشتر به من وابسته است (لبخند). او در این عکس یکسال دارد و در حال حاضر یک پناهنده در یک کشور خارجی است. این اولین عکس او در صربستان است. ما در فروشگاه  مترو در بلگراد بودیم واو یک  اسباب بازی می خواست که نتوانستیم برای او بخریم. وقتی به او نگاه می کنم، احساس  ضعف و غم و اندوه میکنم همان احساسی که وقتی ان اسباب بازی را از من خواست.
(کیان در حال حاضر در صربستان است)