Zia

Zia (25), Paktia, Avganistan
Ovo je moj sin, Hamzula. Ima četiri godine. Kada sam odlazio imao je tri.
Krijumčari su mi uzeli telefon na kojem su bile fotografije sa braćom pred put, ali mi je posebno žao što više nemam fotografiju kola. Tako sam ih sredio, ukrasio sam ih i spolja i iznutra, ta fotografija mi je bila na ekranu. Od tada sve čuvam na Fejsbuku.
Hoću da ih imam uz sebe ako me neko pita zašto sam krenuo na ovaj put, da mogu da im pokažem šta sam prošao, koliko je teško bilo preći iz Turske u Bugarsku, proći Bugarsku, živeti u barakama u Beogradu….
Ako me neko pita zašto ovo radim mogu da kažem – evo, zbog njih. Zbog moje porodice. Kada sam prvi put otišao zbog pretnji od talibana mom ocu, 2007. godine, nije bilo Fejsbuka. Skajp sam koristio ali ga moja porodica nije imala. Čekao bih da neko ode u Avganistan, da ode do kuće i uslika mi porodicu i donese koju reč od mojih. Nakon četiri godine, deportovali su me iz Velike Britanije u Avganistan. Neko vreme je sve bilo u redu, a onda smo opet počeli da dobijamo pretnje. Ovaj put pretili su meni. U međuvremenu sam se oženio i dobio sina.  I opet sam morao na put. Mislio sam da više nikada neću doći u Evropu, no život se posložio drugačije i morao sam drugi put da napustim dom.
Ovaj put mogu uživo da gledam svoje najbliže svaki dan. Mogu da vidim sina 24 sata sedam dana nedeljno, i da slušam pitanje „Kad se vraćaš, tata“. To je jedino pitanje koje ima. Ovo je poslednja fotografija koju sam napravio pre puta. Prvi put sam ga odveo u džamiju. Nakon dva dana sam otišao.
(Zia trenutno boravi u Italiji)

Zia (25), Paktia, Afghanistan
This is my son, Hamzula. He is four years old. When I left he was three.
Before the journey, smugglers took my phone that had photographs of my brothers, but I am especially sorry that I no longer have a photo of my car. I fixed it up really nicely, decorated it inside and out, that photo was the background on my phone. Since then I save everything on Facebook.
I want to keep them with me if anyone asks why I went on this journey, so I can show the what I went through, how hard it was to cross from Turkey to Bulgaria, to pass through Bulgaria, to live in the barracks in Belgrade…
If someone asks me why I am doing this, I can say – here, because of them. Because of my family. When I left for the first time because the Taliban was threatening my father in 2007 there was no Facebook. I used Skype but my family didn’t have it. I would wait for someone to go to Afghanistan, to go to my house and take a photo of my family and bring me some word from them. After four years they deported me from the UK to Afghanistan. Everything was alright for a while, and then we began receiving threats again. This time they were threatening me. In the meantime I got married and had a son. I had to leave again. I used to think that I would never come to Europe again, but life turned out differently and I had to leave my home for the second time.
This time I can watch my loved ones in real-time every day. I can see my son 24h a day 7 days a week, and listen to him ask “When are you coming back, daddy?” That is the only question he has. This is the last photograph I made before I left. I took him to a mosque for the first time. Two days later I went away.
(Zia is currently in Italy)

ضیا۲۵ کلن
دا عکس  د هنگری- سربیا په پوله ملګرو سره می اخیستی . موږ هڅه کوله  چې باردرنه تیر شو. کله چې زه فرانسې ته ورسیږم، نو زه به دا انځور هر ورځ به یی ګورم اوزما د ژوند یو برخه به وی. زه به ووایم چې څو ځلې ما هڅه و کړه چی له  بادرڅخه  تیر شم مګر بریالی نشوم .اوبیا وایم چی  څنګه  بریالي شوم.
هرشی زما په موبایل کی دی.هغه اسنادونه دی چه  ثابتوي چې زه  امریکایانو سره په افغانستان کې می کار کړی ، چې زما لپاره دیړ مهم دی، اونور عکسونه چې زما کورنۍ ماته لیږلی دئ  چې زما لپاره ترتولونه مهم دئ …. دموبایل  نمبرونه
زما  اوو میاشت کیږی چه په سربیا کې بند پاتی شوی یم. ما  هڅه وکره چی په سربیا کی پاتی شم  مګر پولیس راته وویلچی .دلته ستا لپاره هیڅ شی نیشته .
کله چې زه باردر ته نږدې کیږګم  ښه احساس نلړم او زه دا ویړه لرم چې دوی به ما ووهي اوز ما نه  به غلاو کړي. کله چې زه فرانس ته ورسیږم  هیڅ کله به بیا د کم باردر سره نږدې نشم. ما دیر باردرونه ولیدلو . په ځانګړي ډول د هنگري باردر.
رماد اوس هم په سربیا کې دی