Nour

Nour (30), Damask, Sirija
Moj brat i ja. Volim ovu fotografiju jer mi daje osećaj sigurnosti, kao da imam nekoga ko me štiti. Brata, koji je u Siriji, nisam videla dve godine. Ne znam kad ću i da li ću ga više videti.
Rat je strašna stvar. Moje detinjstvo je bilo lepo, ali kao da mi ga je neko oteo. Moj život je protekao u ratu i boli koje se nikada ne mogu otarasiti.
Primorana sam da zaboravim na prošlost i na svoju i istoriju svog naroda. Moraću da se prilagodim novoj sredini. Međutim, postoje trenuci kada ne mogu da zaboravim ko sam i odakle sam.  Pobegnem od jednog sećanja, od samoće kako ne bih osvestila stvarnost u kojoj živim. Ne znam da li ću ikada više videti svoju braću, sestre, svoje prijatelje. Ne znam šta je moja budućnost.
Upoznala sam ljude koje nikad nisam htela da upoznam, videla sam stvari koje nikad nisam htela da vidim. Nažalost, to je bio moj jedini izbor.
Naučila sam da je snaga volje jako bitna i u trenucima beznađa to je jedino što me drži u životu. Posle dve godine mogu reći da sam se ponovo rodila. U svojih 30 godina života nisam bila svesna budućnosti onako kako je čovek planira, ali sam odabrala novu budućnost.
Nemam drugog izbora nego da ostanem živa.
Nadam se da se niko neće napatiti u životu kao ja.
Počela sam da osećam strah da će neko umreti, otići od mene. Spoznala sam koji su prioriteti u životu i važnost kad su ljudi jedni s drugima. Svim ljudima želim život.
Ova, druga slika predstavlja kraj mog profesionalnog života. Na ploči piše moje ime i moja profesija. Ja ne mogu biti advokatica nigde drugde osim u instituciji zato što sam Palestinka. Moj životni san je bio da budem advokatica, ostvarila sam ga u Siriji, ali je s izbeglištvom nestao. Ovu sliku je fotografisao moj prijatelj jer je bio jako ponosan na mene. Nestao je pre četiri godine i do danas ne znam ništa o njemu.
(Nour trenutno živi u Bejrutu, Liban)

Nour (30) Damascus, Syria
My brother and me. I love this photo because it gives me a sense of security, like I have someone protecting me. My brother, who is in Syria, I haven’t seen for two years. I don’t know when or whether I will see him again.
War is a terrible thing. My childhood was nice, but it’s like someone took it from me. My life went by in war and pain I can never get rid of.
I am forced to forget my past and both mine and my people’s history. I will have to adapt to new surroundings. However, there are moments when I cannot forget who I am and where I’m from. I get away from a memory, from loneliness so I don’t feel the reality I live in. I don’t know if I’ll ever see my brothers again, my sisters, my friends. I don’t know what my future is.
I’ve met people I never wanted to meet, I’ve seen things I never wanted to see. Unfortunately, that was my only choice.
I’ve learned that the power of will is very important in moments of hopelessness, it’s the only thing keeping me alive. After two years, I can say I am reborn. In my 30 years of life I was never aware of the future in a way people plan it, but I chose another future.
I have no choice but to stay alive.
I hope no one suffers in their life as much as I have suffered in mine.
I started fearing someone would die, leave me. I’ve learned what the priorities are in life and the importance of people being with one another. I wish for life for all people.
This, the second picture represents the end of my professional life. On the plaque are my name and my profession. I cannot be a lawyer anywhere but the institution because I am Palestinian. My life’s dream was to be a lawyer, I made it a reality in Syria, but it has disappeared with exile. This picture was taken by my friend as he was very proud of me. He went missing four years ago and I know nothing about what happened to him to this day.
(Nour currently lives in Beirut, Lebanon)

نور (30) دمشق، سوریه
من و برادرم. من این عکس را دوست دارم زیرا به من احساس امنیت  می دهد، مانند اینکه کسی از من محافظت می کند. برادرم را، که در سوریه است، برای دو سال  ندیده ام. من نمی دانم چه زمانی و یا آیا من او را دوباره می بینم  یا نه!؟
جنگ یک چیز وحشتناک است. دوران کودکی من خوب بود، اما مثل اینکه کسی آن را از من گرفت. زندگی من در جنگ و درد بود، من هرگز نمی توانم از این خلاص شوم.
من مجبورم گذشته ام را  و تاریخ خودم و مردم را فراموش کنم. من باید با محیط جدید سازگار شوم. هر چند لحظاتی وجود دارد که نمیتوانم فراموش کنم که من که هستم و از کجا امده ام. من از خاطرات و از تنهایی دوری می کنم، تا واقعیتی را که در آن زندگی می کنم احساس نکنم. نمی دانم اگر دوباره برادرانم را خواهم دید، خواهرانم را ، دوستانم را!. من نمی دانم آینده من چه خواهد بود
من افرادی را دیدم که هرگز نمیخواستم ببینم، چیزهایی را دیدم که هرگز نمیخواستم ببینم. متاسفانه، این تنها انتخاب من بود
من آموختم که قدرت اراده در لحظات ناامیدی بسیار مهم است، این تنها چیزی است که مرا زنده نگه می دارد. پس از دو ، می توانم بگویم من دوباره متولد شده ام. در۳۰ سال زندگی ام هرگز از اینده به نحوی که مردم ان را برنامه ریزی کنند آگاه نبودم، اما من آینده ای دیگر را انتخاب کردم.
من هیچ گزینه ای ندارم جز زنده ماندن. من امیدوارم هیچ کس در زندگی خود همانطور که من رنج برده ام ، رنج نبرد
من شروع کردم  به ترس از اینکه کسی بمیرد یا مرا ترک کن. من آموختم که اولویتها در زندگی و اهمیت با متحد بودن افراد با یکدیگر چه هستند. من برای همه مردم آرزوی زندگی کردن می کنم.
این تصویر نشان دهنده پایان زندگی حرفه ای من است. روی پلاک نام من و حرفه من است. من نمی توانم یک وکیل در  هر کجا باشم، جز در موسسه، چون من فلسطینی هستم. رویای زندگی من این بود که یک وکیل  شوم، من آن را در سوریه به واقعیت رساندم، اما با تبعید ناپدید شد. این عکس توسط دوستم گرفته شد که به من بسیار افتخار می کرد. او چهار سال پیش از دست رفت و هیچ چیز راجع به او که چه اتفاقی برایش افتاده، تا به امروز نمی دانم
(نور در حال حاضر در بیروت، لبنان زندگی می کند)