MJ

MJ, Homs, Sirija
Put od Turske ka Grčkoj je bio najteži period za mene. Čamac ispred nas je potonuo i svi ljudi su se udavili. Nikad se tako nisam plašio. Čovek koji je vozio čamac, u jednom trenutku je iskočio iz njega i otplivao za Tursku, ostavljeni smo sami. Sreća pa je jedan od nas 60, koliko nas je bilo u čamcu u tom trenutku, znao da upali motor i nastavi da vozi. Žene su vrištale, skoro svi u čamcu su se molili. Imao sam osećaj da mi se život upravo završava. Onda smo videli kopno. Kad smo se iskrcali na Lezbos, ponovo sam osetio da sam živ. Ljudi su dotrčali da nam pomognu, dali nam vodu, hranu, odeću… Fotografisali su nas za vesti.
Osećao sam se kao heroj, ali ne jer sam hteo nego jer sam nateran da to budem. Iskreno, i nakon dve godine, kada pogledam ove fotografije – ponosan sam jer sam uspeo. Kad god mi je teško, pogledam ih i shvatim šta sam prošao.
Danas znam da je bilo vredno preći taj put, ali istovremeno nije fer jer kad pogledam ove fotografije podsetim se kakav težak put sam prešao da bih imao mir i sigurnost u životu, a ljudi oko mene se ponašaju kao da je to bilo jednostavno.
Ove fotografije su uspomena na to šta sam prošao i kako sam se osećao i zato su mi jako važne. Znači mi da vidim kako je izgledala moja borba za život i sigurnost.
(MJ danas živi u Holandiji)

MJ, Homs, Syria
The journey from Turkey to Greece was the hardest time for me. The boat in front of us sank and all the people drowned. I had never been so afraid. The man who was driving our boat jumped overboard at one moment and swam to Turkey. We were left on our own. Luckily, one of the 60 of us, that’s how many of us there were on the boat at the time, knew how to turn on the engine and continue to drive. The women were screaming, almost everyone on the boat was praying. I felt like my life was coming to an end. Then we saw land. When we disembarked on Lesbos, I felt alive again. People were running to help us, giving us water, food and cloths… They took pictures of us for the news.
I felt like a hero, not because I wanted to but because I was made to. Honestly, even after two years, when I look at these photos – I am proud that I made it. Whenever it gets hard for me, I look at them and realize what I went through.
Now I know that it was worth it taking that journey, but at the same time it isn’t fair because when I look at these photos I remember what a difficult road I had to take to find peace and safety in my life, and people around me act as though it was simple.
These photos are a memento of what I went through, and how I felt, and that is why they are so important to me. It means a lot to me to see what my struggle for life and safety looked like.
(MJ now lives in the Netherlands)

MJ، حمص، سوریه
سفر از ترکیه به یونان سخت ترین زمان برای من بود. قایق در مقابل ما غرق شد و همه مردم در ان غرق شدند. من تا به حال هرگزاین اندازه نترسیده بودم. مردی که قایق ما را می راند، در یک لحظه از قایق   در اب پرید  و به ترکیه شنا کرد. ما تنها باقی ماندیم. خوشبختانه، یکی از 60 نفر از ما، که در آن زمان در قایق بودیم، می دانست که چگونه موتور را روشن کند و به رانندگی ادامه دهد. زنان فریاد می زدند، تقریبا همه در قایق دعا می کردند. احساس کردم زندگی من به پایان رسیده است. سپس زمین و خشکی را دیدیم. هنگامی که ما وارد لسبس شدیم، احساس کردم دوباره زنده شدم. مردم در حال دویدن  برای کمک به ما بودند، به ما آب، غذا و لباس  دادند … آنها ازما برای  اخبار عکس گرفتند
من احساس قهرمانی می کردم نه به این دلیل که من می خواستم بلکه من ساخته شدم. صادقانه، حتی بعد از دو سال، وقتی که من به این عکس ها نگاه می کنم، افتخار می کنم که این کار را انجام دادم. هر زمان که برای من سخت می شود، به آنها نگاه می کنم و متوجه می شوم که چه چیزی را پشت سر گذاشتم
اکنون می دانم که ارزش داشت این سفر را شروع کنم، اما در عین حال منصفانه نیست، زیرا زمانی که من به این عکس ها نگاه می کنم، به یاد می اورم که چه راه دشواری را برای رسیدن به آرامش و ایمنی در زندگی ام طی کردم و مردم اطراف من طوری نشان می دهند مثل اینکه این راه ساده بود
این عکس ها خاطراتی است از آنچه بر من گذشت، و همچنین  احساسی که داشتم، و به همین دلیل آنها برای من بسیار مهم هستند. این برای  من   پر معناست  که ببینم مبارزه من برای یک  زندگی و امنیت  شبیه چه بود. ”
( اکنون در هلند زندگی می کند mj )