Mina

Mina (22), Kunduz, Avganistan
Studirala sam ekonomiju u Kabulu. Stariji brat i ja smo imali iznajmljenu sobu i ja sam stalno učila. Nisam izlazila, htela sam da što pre završim svoj fakultet. Morali smo da odemo kad sam bila na trećoj godini.
Na putu smo godinu i po dana.  U Srbiji smo devet meseci.
Ovo je proslava rođendana moje mlađe sestre. Napunila je 14 godina. Dve godine nismo mogli da joj napravimo pravu rođendansku proslavu i sada, u kampu u Krnjači, smo konačno uspeli.
Napravila sam dve torte, okitili smo sobu balonima i šarenim trakama i na kraju imali divnu žurku. Družili smo se, smejali i plesali.  Svi smo bili srećni. Ja sam bila srećna. Osećali smo se kao kod kuće.
(Mina trenutno boravi u Beogradu)

Mina (22), Kunduz, Afghanistan
I studied economics in Kabul. My older brother and I had a rented room and I studied all the time. I never went out, I wanted to finish my studies as fast as I could. I had to leave when I was in third year.
We have been traveling for a year and a half. We have been in Serbia for nine months.
This is my younger sister’s birthday party, she turned 14. We couldn’t throw her a birthday party for two years, and now, in the Krnjača camp, we finally succeeded.
I made her two cakes, we decorated the room with balloons and colorful ribbons and we had a lovely party. We had fun, laughed and danced. We were all happy. I was happy. We felt like we were at home.
(Mina currently resides in Belgrade)

نا (22 سال)، کندز، افغانستان
“من رشته اقتصاد در کابل خواندم. برادر بزرگترم و من یک اتاق اجاره ای داشتیم و تمام وقت مطالعه می کردم. من هرگز بیرون نمی رفتم، می خواستم درس هایم  را با سرعت تمام کنم. وقتی سال سوم بودم مجبور شدم ترک کنم
ما برای یک و نیم سال در حال سفر هستیم . ما برای نه ماه در صربستان هستیم
این روز تولد خواهر کوچکتر من است، او 14 ساله شد. ما نتوانستیم دو سال برای او جشن تولد بگیریم، و در حال حاضر، در اردوگاه کرنیاچا، در نهایت موفق شدیم
من دو کیک اماده کردم، اتاق را با بادکنک و نوارهای رنگی تزئین کردیم و  یک مهمانی دوست داشتنی گرفتیم. ما سرگرمی داشتیم ، می خندیدیم و می رقصیدیم همه ما خوشحال بودیم. منم خوشحال بودم. ما احساس می کردیم در خانه هستیم
(مینا در حال حاضر در بلگراد ساکن است)

مینه ۲۲ کلن
ما په کابل کې اقتصاد زده کړه کوله .زما مشروروراو ما یو کور په کرایه ونیوه .زه هیڅ کله له کورنه بهر وتللی نه وم، غوښتل می چی زر ترزره خپل زده کړه پای ته ورسوم. کله چې دریم کال می وو ما ده خپل زده کړه پریښودله موږ یو نیم کال کیږی چه په لاره کې یو او نهه۹ میاشتی کیږیی چی په سربیا کې یو.اوس زما د کوچنۍ خور ده سالگیریی ورځ ده.هغه سوارلس کلنه شوه. موږنه شوه کولې چې په دی دوه کالو کې دده سالگیره ولمانځو،اوس کرنیچه کمپ کی بلاخیره موږ بریالې شو .ماد هغې لپاره دوه کیکه جوړکړل، موږخپل کوټه په رنګینو پوقانو اوپیتو سزه تزیین وکړل او یو ښکلی مهمانی  لرله.موږ ټول خوشحاله وو. موږټول خندیدلو او کډیدلو زه ډیرخوشحال وم فکرمی کاوه چې پخپل کور کې یم .
مینا وس مهال په بلکراد کیژوند کوې