MA Kan

MA Kan (24), Pakistan
Mog oca su mobilisali talibani. Kada je poginuo, talibani su tražili da ja zauzmem očevo mesto. Porodica je nudila otkup, ali oni nisu na to pristali, jer su želeli obrazovanog čoveka. Ja sam jedini iz moje porodice ko je završio fakultet. Ovo je slika sa mojim kolegama sa sociologije. Družili smo se od prvog dana fakulteta i bili nerazdvojni. Kad pogledam ovu sliku mislim kako su svi oni uspeli u životu. Oni rade pri vladinim institucijama, a ja sam zbog talibana morao da bežim. Drago mi je zbog njih. Nedostaju mi. Nekad sam srećan, nekad tužan dok je gledam.

MA Khan (24), Pakistan
My father was mobilized by the Taliban. When he was killed, the Taliban asked that I take his place. My family offered a ransom, but they didn’t accept because they wanted an educated man. I was the only one in my family who had a university degree. This is the only photograph with my colleagues from sociology. We were friends from the first day and we were inseparable. When I look at this photo I think about how they all made it in life. They work with government institutions, but I had to run away from the Taliban. I am happy for them. I miss them. Sometimes I am happy, sometimes I am sad when I look at it.

۴محمد  (24 سال)، پاکستان، زبان پشتو
“پدرم توسط طالبان استخدام شد. وقتی که او کشته شد، طالبان از من خواست جای او را بگیرم. خانواده ام پیشنهاد باج دادند، اما طالبان قبول نکردند زیرا آنها یک شخص تحصیلکرده می خواستند. من تنها عضو در خانواده ام بودم که دارای مدرک تحصیلی بودم. این عکس با هم کلاسی هایم در رشته جامعه شناسی است. ما از روز اول دانشگاه با هم بودیم و جدانشدنی بودیم. وقتی به این عکس نگاه می کنم، فکر می کنم که همه آنها را در زندگی شان موفق شده اند. آنها با موسسات دولتی کار می کنند، اما من مجبور شدم از طالبان فرار کنم. من برای آنها خوشحال هستم، دلم براشون تنگ شده است. گاهی اوقات من خوشحالم، گاهی اوقات غمگینم وقتی به آن نگاه می کنم. ”
(عکس از ۵ دانشجو)

عدنان خان ۲۴ کلن
ما پالرد طالبانوطرف نه استخدام شوی و. کله چې هغه ووژل شو نو  طالبانو ما غوښتل
زه خپل پالر ځای ونیسم. زما کورنۍ دی پیسو وړاندیز وکړ، مګردوی دا نه منل ځکه چې د وی
یو تعلیم یافته سړی غوښتل
زه په هغه کورنۍ کې یوازینی
څوک وم چې پوهنتون درجه
یې درلودم
دا یوازینی عکس ما سره دی د
سوسیالوژی پوهنځی صنف
له خپلو همکارانو سره چه
نه بیلیدونکی دوستان و ونیولم
. کله چه دی عکس ګورم
نو فکر کوم چه دوی څنګه
وی او دوی سنگه ژوند ولری
.دوی دولتی ادارو سره کار
کیی مگر زه مجبور وم چه
طالیان نه وتختوم. زه هغوی
لپاره دیر خوشحال یم. او هم  دیر
پسی یی خفه یم .کله چه ددوی
عکسونه ګورم کله خوشحاله
.کیږم کله پسی یی خفه کیږم.