Aliaga

Aliaga (39), Avganistan
Na nekih 30 km od granice sa Makedonijom bio je jedan železnički most preko koga smo pokušali da pređemo. Sa klizavih šina, noga mi je skliznula između šina i zadobio sam dva otvorena preloma na stopalu. Nastavio sam put ka Makedoniji – pešaka još tri dana. Kada smo prešli u Makedoniju, vozač je trebalo da nas pokupi, ali za grupu od 70ak ljudi, mesta je bilo za 40. Za mene nije bilo mesta i nastavio sam put ka Srbiji peške. Blizu srpsko-makedonske granice policija nas je zaustavila i deportovala nazad u Grčku. Tek tamo sam otišao u bolnicu. Doktori su mi rekli da sam došao samo dva dana kasnije, mojoj nozi ne bi bilo pomoći.

Aliaga (39), Afghanistan
There was a railroad bridge some 30km from the border with Macedonia that we were trying to cross. My foot slipped on the wet rails and fell between them, I had two open fractures on my foot. I continued to Macedonia on foot for another three days. When we entered Macedonia the driver was supposed to pick us up, but there were 70 of us and only room for 40. There was no room for me so I continued on foot towards Serbia.  Near the border between Serbia and Macedonia the police stopped us and deported us back to Greece. Only then did I go to the hospital. Doctors told me that if I had come just two days later they would not have been able to save my leg.

۳ علی اقا رستمی (39 ساله)، افغانستان، زبان فارسی
یک پل راه آهن حدود 30 کیلومتر از مرز با مقدونیه که ما سعی داشتیم از ان عبور کنیم، وجود داشت. ریل ها لغزنده بودند و من سر خوردم و دو قسمت از پای من دچار شکستی  بازشد. من به مدت سه روز دیگرسفر. خود. را پیاده به مقدونیه ادامه دادم. وقتی ما وارد مقدونیه شدیم، راننده قرار بود ما را سوار کند ، اما ما 70 نفر بودیم و  جا برای 40 نفر بود. برای من جایی نبود، بنابراین من پیاده به سوی صربستان ادامه دادم. در نزدیکی مرز بین صربستان و مقدونیه پلیس ما را متوقف کرد و ما را به یونان پس فرستاد. انجا من به بیمارستان منتقل شدم. پزشکان به من گفتند که اگر من فقط دو روز دیرتر آمده بودم نمی توانستند پای من را نجات دهند. “