Abdulazez

Abdulazez, Homs, Sirija
Negde između Turske i Grčke. Sestra me fotografisala. Tri sata smo se vozili do obale. Posle sam preko godinu dana živeo u Grčkoj. Tražio sam samo priliku da učim, ali su me granice zaustavile i naterale da snove gledam kroz žičane ograde. Nastavio sam da verujem. Naučio sam engleski od ljudi, umesto u školi. Fotografiju sam naučio pitajući i pokušavajući, a ne na časovima ili na fakultetu. Stekao sam mnogo novih prijatelja iz drugih zemalja umesto drugova iz razreda. Uprkos zatvorenim granicama, svaki moj trenutak u Grčkoj je bio sretan.
(Abdulazez danas živi u Belgiji)

Abdulazez, Homs, Syria
Somewhere between Turkey and Greece. My sister took my photograph. We rode for three hours to the coast. After that I spent over a year in Greece. I looked for an opportunity to study, but the borders stopped me and made me look at my dreams through metal fences. I continued to believe. I learned English from people instead of in school. I learned photography by asking questions and trying, not in class or at university. I made many new friends from other countries instead of other classes. In spite of the closed borders, every moment I spent in Greece was happy.
(Abdulazez now lives in Belgium)

عبدالعزیز، حمص، سوریه
“جایی بین ترکیه و یونان. خواهرم از من عکس گرفت. ما تا ساحل به مدت سه ساعت رانندگی کردیم.  پس از آن من بیش از یک سال در یونان گذراندم. من به دنبال فرصتی برای مطالعه بودم، اما مرزها مرا متوقف کردند و مرا مجبور. کردند به رویاهایم از طریق حصارهای فلزی نگاه کنم. من همچنان باور داشتم. من زبان انگلیسی را از مردم آموختم و  نه ازمدرسه. عکاسی را با سوال پرسیدن و تلاش کردن یاد. گرفتم ، نه در کلاس و نه در دانشگاه. من دوستان جدیدی  را از  کشورهای دیگر پیدا کردم  به جای کلاس های دیگر. به رغم مرزهای بسته، هر لحظه ای که در یونان گذراندم ، شاد بود
(عبدالعزیز اکنون در بلژیک زندگی می کند)